بررسی تاثیر یادگیری سازمانی بر تعهد سازمانی با در نظر گرفتن استرس شغلی به عنوان متغیر تعدیلگر (مطالعه موردی در صنعت فناوری اطلاعات)

هدف از پژوهش بررسی تاثیر یادگیری سازمانی بر تعهد سازمانی با در نظر گرفتن نقش تعدیلگری میزان و نوع استرس شغلی است. پژوهش حاضر از لحاظ ماهیت مسئله و هدف کاربردی است و از لحاظ روش توصیفی به شمار می رود. جامعه آماری کارکنان شرکتی در حوزه فناوری اطلاعات در تهران هستند که ۱۵۹ نفر آنها به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفته اند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد یادگیری سازمانی، تعهد سازمانی، میزان استرس شغلی و نوع استرس شغلی هستند و برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. دستاوردهای این پژوهش نشان می دهد که یادگیری سازمانی بر تعهد سازمانی اثر مستقیم و معنادار دارد و میزان استرس شغلی در این رابطه اثر مستقیم و منفی دارد اما نوع استرس مانع یا چالش تاثیری در رابطه میان یادگیری و تعهد عاطفی ندارد. بین یادگیری سازمانی و تعهد هنجاری رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد اما میزان یا نوع استرس شغلی در این رابطه تاثیری ندارد، همچنین در این پژوهش ارتباطی بین یادگیری سازمانی و تعهد مستمر مشاهده نشد. برآیند های پروژه نشانگر این است که مدیران ارشد در شرکت باید در ضمن تلاش برای پیاده سازی راهکارهای کاهش استرس شغلی موجبات افزایش یادگیری سازمانی را فراهم سازند تا با بیشتر شدن سطوح تعهد عاطفی و تعهد هنجاری تمایل کارکنان به ادامه کار در شرکت بیشتر شود.

کلیدواژه ها:

تعهد سازمانی ، یادگیری سازمانی ، استرس شغلی