بررسی تاثیر سبک رهبری تحول گرا بر خوش بینی کارکنان از طریق نقش میانجی دلبستگی شغلی (مورد مطالعه دانشگاه علوم پزشکی شهرستان ایرانشهر)

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر سبک رهبری تحول گرا بر خوش بینی کارکنان از طریق نقش میانجی دلبستگی شغلی (مورد مطالعه: دانشگاه علوم پزشکی شهرستان ایرانشهر) است. پژوهش حاضر از نظر روش شناسی یک مطالعه توصیفی و کاربردی است که به صورت مقطعی به بررسی پدیده های مورد بررسی پرداخته است. جامعه آماری این تحقیق تمامی مدیران و کارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی شهرستان ایرانشهر به تعداد ۲۲۱ نفر می باشند که از طریق روش نمونه گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول کوکران ۱۴۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت انجام این پژوهش از پرسشنامه های استاندارد سبک رهبری تحول گرا باس و آلیو (۲۰۱۲)، دلبستگی شغلی ساجی (۲۰۱۴) و خوشبینی کارکنان شییر و کارور (۲۰۱۵) استفاده گردید. پایایی این پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب (۰/۸۲۲، ۰/۷۶۵ و ۰/۷۹۰) برآورد گردید. جهت آزمون روایی پرسشنامه ها نیز از روش اعتبار محتوا و همچنین از روش اعتبار عاملی استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار PLS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. تجزیه و تحلیل فرضیه ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که در حضور دلبستگی شغلی، بنای استاندارد برای رابطه بین سبک رهبری تحول گرا بر خوش بینی کارکنان از ۰/۵۲۵ به ۰/۴۱۰ کاهش یافته یعنی بیش از ۲۰ درصد بنای استاندارد کاهش یافته است ولی همچنان معنادار باقی مانده است. بنابراین نقش متغیر دلبستگی شغلی میانجیگری جزئی است و فرضیه اصلی مورد تایید قرار می گیرد. بنابراین با توجه به نتایج پژوهش، کارکنانی که متاثر از رفتارهای سبک رهبری تحولی هستند به ندرت دچار عدم دلبستگی شغلی و بدبینی نسبت به شغل خود می شوند.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری تحول گرا ، خوشبینی کارکنان ، دلبستگی شغلی