تاثیر شیوه های مدیریت منابع انسانی بر نوآوری فزاینده با بررسی نقش میانجی اشتراک دانش و آشفتگی بازار مطالعه موردی شرکت توسعه صنایع رضا

این تحقیق به بررسی تاثیر شیوه های مدیریت منابع انسانی بر نوآوری فزاینده با نقش میانجی اشتراک دانش و آشفتگی بازار می پردازد. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و کمی بوده و برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. جامعه آماری شامل ۱۳۲ نفر از کارکنان ارشد و میانی شرکت توسعه صنایع رضا می باشد که نمونه گیری به روش تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ای با ۲۴ سوال بر اساس مقیاس لیکرت (از کاملا مخالفم تا کاملا موافقم) بود که از تحقیق لی و لی (۲۰۲۳) اقتباس شده است. برای اطمینان از روایی محتوایی پرسشنامه، دو متخصص شامل استاد راهنما و استاد داور به بررسی و ارزیابی سوالات پرداختند. ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شده برابر با ۰.۸۸۹ بود که نشان دهنده پایایی بالای پرسشنامه است، همچنین پایایی ترکیبی نیز با مقادیر بالاتر از ۰.۶ تایید شد. نتایج آزمون کولموگروف اسمیرنوف نشان داد که داده ها از توزیع نرمال پیروی نمی کنند، بنابراین از آزمون های غیرپارامتریک استفاده شد. تحلیل مسیر و مدلسازی معادلات ساختاری برای بررسی فرضیه های تحقیق با کمک نرم افزار اسمارت پی ال اس انجام شدند. نتایج نشان داد که شیوه های مدیریت منابع انسانی به طور مستقیم و با نقش میانجی اشتراک دانش و آشفتگی بازار بر نوآوری فزاینده تاثیر می گذارند. شاخص های نیکویی برازش مدل نیز مقادیر قابل قبولی را نشان دادند که بیانگر مطابقت مناسب مدل با داده های واقعی است. با توجه به یافته ها، تحقیق توصیه هایی برای بهبود شیوه های مدیریت منابع انسانی به منظور ارتقاء نوآوری و اشتراک دانش در سازمان ها ارائه شد. همچنین پیشنهاد هایی برای تحقیقات آتی شامل استفاده از داده های طولی، گسترش دامنه جغرافیایی و بررسی متغیرهای میانجی و تعدیل کننده دیگر مطرح شد. این نتایج می توانند به مدیران و پژوهشگران در بهبود فرآیندهای مدیریتی و تصمیم گیری های استراتژیک کمک کنند.

کلیدواژه ها:

شیوه های مدیریت منابع انسانی ، نوآوری فزاینده ، اشتراک دانش ، آشفتگی بازار