تاثیر هوش معنوی بر عملکرد شغلی افراد با میانجی گری خودشیفتگی

در دهه های اخیر نقش معنویت در زندگی افراد و ارتباط آن با کارآیی و عملکرد فردی و سازمانی مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. این مطالعه به بررسی رابطه بین هوش معنوی و عملکرد سازمانی با نقش میانجی گری خودشیفتگی می پردازد. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که هوش معنوی به طور مثبت و معناداری با عملکرد مرتبط است (۰.۰۵ > p، B = ۰.۷۶۷). همچنین نقش میانجی گری خودشیفتگی در این رابطه تایید شد به طوری که هوش معنوی بالا می تواند منجر به کاهش خودشیفتگی و افزایش عملکرد شود. تحلیل رگرسیون نشان داد که خودشیفتگی کمتر (B= -۰.۰۹۲) منجر به بهبود عملکرد می شود. این یافته ها با پژوهش های قبلی مطابقت دارد و نشان می دهد که هوش معنوی می تواند تاثیر مثبتی بر عملکرد داشته باشد و خودشیفتگی به عنوان یک ویژگی منفی شخصیتی می تواند این رابطه را تحت تاثیر قرار دهد. به مدیران و مربیان توصیه می شود که به توسعه هوش معنوی و مدیریت خودشیفتگی در محیط های کاری و آموزشی توجه ویژه ای داشته باشند. این مطالعه به دانش موجود افزوده و نشان می دهد که تقویت هوش معنوی و کاهش خودشیفتگی می تواند بهبود قابل توجهی در عملکرد سازمانی ایجاد کند. به علاوه این نتایج پیامدهای عملی مهمی برای مدیران و رهبران سازمانی دارد که می تواند به توسعه استراتژی های نوین در مدیریت منابع انسانی و بهبود عملکرد سازمانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، عملکرد سازمانی ، خودشیفتگی