جایگاه مدیریت دانش در نوآوری سیستم ها

در سازمان های حاضر دانش به عنوان یکی از مهم ترین سرمایه ها تلقی شده و مدیریت آن حائز اهمیت می باشد. مدیریت دانش فرایند شناسایی، انتقال، استفاده و نگهداشتن دانش در سازمان است. همچنین در محیط پویا و رقابتی امروز سازمان ها به شدت به افزایش توانمندی های نوآوری خود نیاز دارند و این مهم تنها در سایه توجه به منبع ارزشمند دانش و قابلیت خلق و به کارگیری آن حاصل می گردد. نوآوری سازمانی بدون وجود مدیریت دانش مشارکتی و پویا ظهور پیدا نخواهد کرد و به همین دلیل نفس وجود مدیریت دانش اهمیت خیلی زیادی برای سازمان ها پیدا کرده است. سیستم های مدیریت دانش سنتی عمدتا در پی تسخیر دانش صریح و آشکار به صورت رسمی و نظام مند بوده و در باز کردن قفل های دانش ضمنی و پنهان موجود در ذهن افراد موفق نبوده اند. از جمله ابزارهای مدیریتی که می تواند در تغییرات بسیار سریع و با شتاب امروزی، مثمر ثمر و راهگشایی برای موفقیت در سازمان ها باشد توجه به بخشیدن و استفاده از خلاقیت و نوآوری می باشد که از جمله مزیت های اصلی برای ادامه حیات سازمان ها به حساب می آیند بنابراین باید از سهم بسزایی در سازمان ها برخوردار باشند. از سویی دیگر توجه داشتن به مدیریت دانش جهت توجه نمودن به دانش موجود در سازمان، نشر و انتقال و گسترش آن به جامعه و کارکنان و نسل های جوان نیز با در نظر داشتن این مسئله که دانش های جدید و فراگیری آن ها نقشی انکارناپذیر در بقا و رشد سازمان ها در دنیای رقابتی امروزه دارند مورد توجه و دارای اهمیت می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، نوآوری ، سیستم های مدیریت دانش ، جایگاه