بررسی بی اعتمادی سرمایه گذار و تخصص حقوقی کمیته حسابرسی بر کیفیت گزارشگری مالی و بررسی تاثیر خطر سقوط سهام با در نظر گرفتن نقش کنترل داخلی در بورس اوراق بهادار تهران

کیفیت گزارشگری مالی شاخصی است که به راحتی قابل اندازه گیری نیست زیرا بر اساس ادراک قابل مشاهده نیست. استفاده کنندگان از اطلاعات مالی هر دسته از کاربران انتظارات و برداشت های خاص خود را دارد در مورد اینکه چه اطلاعات مفید و خوب است. کیفیت گزارشگری مالی ضوابطی است که اطلاعات مفید و سودمند را از سایر اطلاعات تفکیک می کند و سودمندی اطلاعات مالی را ارتقاء می دهد و کیفیت گزارشگری مالی مستقیم روی بازارهای سرمایه اثر می گذارد. گزارش های مالی با کیفیت به عنوان گزارش هایی که کامل، بی طرفانه و عاری از خطا هستند تعریف می گردند. افزایش کیفیت گزارشگری مالی منجر به کاهش هزینه های تامین مالی شده و به صورت مستقیم کارایی سرمایه گذاری را افزایش می دهد. همچنین اطلاعات حسابداری نه تنها به صورت مستقیم در قراردادهای پاداش مدیران مورد استفاده قرار می گیرد بلکه یک منبع اطلاعاتی مهم بوده که توسط ذینفعان برای نظارت بر مدیران مورد استفاده قرار می گیرد تا مسائل نمایندگی بین آنها و مدیران محدود شود. بنابراین هدف این پژوهش بررسی عوامل تعیین کننده کیفیت گزارشگری مالی، که یک مسئله بسیار پیچیده در صنعت تولید و کمک قابل توجهی در امور مالی شرکت است، می باشد. این پژوهش به صورت مروری و با یافتن مستندات در خصوص موضوع این پژوهش در پایگاه داده های گوگل با استفاده از کلمات کلیدی خطر سقوط سهام، بی اعتمادی سرمایه گذار، تخصص حقوقی کمیته حسابرسی، کیفیت گزارشگری مالی و ضعف کنترل داخلی در پایگاه داده های فارسی و انگلیسی انجام شده است. منابع منتخب مطالعه شده و از مستندات منتخب فیش برداری شده است. جمع بندی مستندات نشان داد که خطر سقوط سهام با در نظر گرفتن نقش کنترل داخلی، خطر سقوط سهام، بی اعتمادی سرمایه گذار و تخصص حقوقی کمیته حسابرسی بر کیفیت گزارشگری مالی تاثیرگذار می باشد.

کلیدواژه ها:

خطر سقوط سهام ، ضعف کنترل داخلی ، بی اعتمادی سرمایه گذار ، تخصص حقوقی کمیته حسابرسی ، کیفیت گزارشگری مالی