بررسی تاثیر هنر بومی بوشهر بر طراحی و زیباسازی سکونتگاههای انسانی

این مقاله به بررسی تاثیر هنر بومی بوشهر بر طراحی و زیباسازی سکونتگاههای انسانی می پردازد. بوشهر، با تاریخچه غنی و فرهنگ متنوع خود به عنوان یکی از مراکز مهم هنرهای بومی در ایران شناخته می شود. هنرهای بومی این منطقه شامل صنایع دستی مانند سفالگری، بافندگی و حصیربافی، نه تنها به عنوان نمادهای فرهنگی بلکه به عنوان عناصر کلیدی در طراحی معماری و زیباسازی فضاهای سکونتگاهی عمل می کنند. در این مقاله به تحلیل چگونگی ادغام هنرهای بومی در طراحی سکونتگاه ها و تاثیر آن بر هویت و احساس تعلق ساکنان پرداخته می شود. همچنین چالش ها و فرصت های موجود در حفظ و ترویج این هنرها در برابر تغییرات مدرنیته مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که هنر بومی بوشهر می تواند به عنوان ابزاری موثر در بهبود کیفیت زندگی و حفظ هویت فرهنگی در سکونتگاه ها عمل کند. این مقاله به دنبال ترویج آگاهی نسبت به اهمیت هنرهای بومی در طراحی سکونتگاه ها و تشویق به حفظ و توسعه این هنرها در جامعه است.

کلیدواژه ها:

هنر بومی ، صنایع دستی ، بوشهر ، سکونتگاه های انسانی ، طراحی معماری ، زیباسازی فضا ، هویت فرهنگی