نقش مصالح نوین و هوشمند در کاهش مصرف انرژی در ساختمان های مسکونی با رویکرد معماری پایدار

هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش مصالح نوین و هوشمند در معماری پایدار ساختمان مسکونی بوده است که به روش توصیفی – پیمایشی انجام گرفته است. گردآوری اطلاعات در این پژوهش به کمک مطالعات کتابخانه ای و داده های میدانی و استفاده از نظر کارشناسان گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش را کارشناسان معماری و شهرسازی، معماران و مهندسان صنعت ساخت و ساز و اساتید آشنا به موضوع تشکیل می دهد که ۱۰۰ نفر از آنها به روش در دسترس انتخاب و بین آنها پرسشنامه توزیع شد. پرسشنامه پژوهش محقق ساخته است که روایی آن به روش صوری (پانل متخصصان) و پایایی آلفای کرونباخ به میزان ۰.۸۹۱ تایید شد. تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده به کمک آزمون های آماری تی تک نمونه ای، همبستگی، رگرسیون در نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج حاکی از آن داشت که مصالح بازیافتی، تجزیه پذیر زیستی، زیست مواد، تغییرناپذیر، هوشمند، هیبریدی یا پیوندی و نانومتریال از جمله مصالح نوین و هوشمند هستند. یکی دیگر از نتایج این بود که بین متغیرهای مصالح بازیافتی (-۰.۷۷۴)، مصالح تجزیه پذیر زیستی (-۰.۵۵۸)، زیست مواد (-۰.۵۴۳)، مصالح تغییرناپذیر (-۰.۵۷۸)، مصالح هوشمند (-۰.۶۲۷)، مصالح هیبریدی یا پیوندی (-۰.۵۶۳)، مصالح با ساختار فسیل واره (-۰.۴۹۲)، نانومتریال (-۰.۷۳۲) و مصرف انرژی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین مصالح نوین ۶۶.۲ درصد در معماری پایدار و کاهش مصرف انرژی تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

مصالح نوین و هوشمند ، مصرف انرژی ، معماری پایدار