کاربرد سامانه های اطلاعات جغرافیایی یکپارچه (QGIS و PGIS) و سنجش از دور (RS) در مدیریت گردشگری و مدیریت منابع طبیعی اجتماع محور روستایی

این مطالعه به بررسی کاربردهای بالقوه سامانه های جدید اطلاعات جغرافیایی (GIS) و سنجش از دور (RS) برای توسعه و مشارکت فراگیر جامعه، گردشگری پایدار و مدیریت منابع طبیعی مبتنی بر اجتماع یا مدیریت منابع طبیعی اجتماع محور (CBNRM) در نواحی روستایی می پردازد. به منظور ارزیابی سیستم های مدیریت منابع برای گردشگری روستایی و محیط زیست در نواحی روستایی این مطالعه از بررسی های منابع و اسناد مرتبط بهره گرفته و در عین حال با پیوند دادن کاربردها برای گردشگری پایدار و توانمندسازی جامعه محلی با CBNRM و GIS، تحلیل شده است. این مطالعه نشان می دهد که ارتباط بالقوه ای بین کسب وکارهای کشاورزی و گردشگری وجود دارد که سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) در راستای مفهوم مدیریت منابع طبیعی مبتنی بر جامعه می توانند آن را تقویت کنند. در بسیاری از مناطق روستایی و کمتر توسعه یافته، این موضوع نیاز به استراتژی گردشگری معتبر و متنوع برای توسعه و توانمندسازی جوامع مرتبط اشاره دارد. اکثر جوامع کشاورزی در مناطق کم درآمد قرار دارند. چنین مناطقی غنی از پتانسیل های طبیعی بوده و مقصدهای محبوب گردشگری هستند. ترکیبی از ابتکارات توسعه جامعه منطقه ای با استفاده از GIS، گردشگری پایدار، CBNRM و گردشگری اجتماع محور (CBT) نه تنها امکان پایش اثربخشی سیاست های گردشگری عادلانه را فراهم می کند، بلکه زیرساخت هایی اساسی برای حاکمیت دیجیتال و برنامه های پایدار ایجاد می کند. با وجود چالش های اجرایی، تدوین سیاست های جامع توسعه روستایی که منابع محلی، میراث فرهنگی و تنوع زیستی را هدف قرار دهند، به همراه استفاده موثر از ابزارهای دیجیتال، می تواند فرصت های اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی را برای جوامع روستایی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

سامانه های اطلاعات جغرافیایی یکپارچه ، گردشگری پایدار ، مدیریت منابع طبیعی اجتماع محور ، نواحی روستایی