جغرافیای سیاسی مهاجرت و تاثیر آن بر کلانشهرها (نمونه موردی: کلانشهر تهران)

مهاجرت در دهه های اخیر به یکی از پدیده های تعیین کننده در تحول ساختارهای شهری و سیاسی تبدیل شده است. این پژوهش با تمرکز بر جغرافیای سیاسی مهاجرت با تاکید بر کلانشهر تهران، تلاش دارد تاثیر جابه جایی های انسانی بر بازآرایی فضایی قدرت، شکل گیری هویت های شهری، و تحول در سیاست گذاری محلی را در پهنه فوق الذکر بررسی نماید. در چارچوب نظری تحقیق، مفاهیمی چون فضا، مرز، شهروندی، هویت و حکمرانی شهری مورد تحلیل قرار گرفته اند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی بوده و داده ها از منابع علمی بین المللی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که مهاجرت نه تنها موجب تنوع فرهنگی و تغییرات جمعیتی در کلانشهرها علل خصوص شهر تهران شده، بلکه ساختارهای قدرت سیاسی را نیز دگرگون کرده است. کلانشهرها به عنوان بازیگران مستقل در حکمرانی مهاجرت، نقش فعالی در دیپلماسی شهری، مدیریت چند سطحی و طراحی سیاست های فراگیر ایفا کرده اند. در نتیجه، مهاجرت باید به عنوان یک نیروی چند بعدی در برنامه ریزی شهری و سیاست گذاری عمومی مورد توجه قرار گیرد. پیشنهادهای پژوهش شامل تقویت حکمرانی مشارکتی، بازنگری در زیرساخت ها، و ترویج گفت وگوی فرهنگی برای ارتقای انسجام اجتماعی در کلانشهرهای مهاجرپذیر است.

کلیدواژه ها:

جغرافیای سیاسی ، حکمرانی شهری ، مهاجرت ، هویت شهری ، شهروندی