تحلیل تطبیقی دیدگاههای رنه دکارت و توماس هابز درباره ماهیت انسان و روان

این پژوهش به بررسی تطبیقی دیدگاه های رنه دکارت و توماس هابز درباره ماهیت انسان و روان می پردازد. دکارت با تاکید دوگانه انگاری ذهن و بدن روان را جوهری غیرمادی و مستقل از بدن معرفی می کند که مرکز آگاهی، تفکر و اراده است. در مقابل هابز با نگرش مادی گرایانه ذهن را نتیجه حرکات مکانیکی ذرات مادی می داند و رفتار انسان را واکنشی جسمانی و تابع قوانین طبیعی تلقی می کند. مقاله ضمن تشریح مبانی فکری هر دو فیلسوف به نقد و مقایسه دیدگاه های آنان می پردازد و تاثیرات آنها را بر فلسفه مدرن و علوم انسانی معاصر بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که رویکرد عقل گرایانه و متافیزیکی دکارت در بنیان گذاری فلسفه ذهن و نظریه های شناختی و دیدگاه مکانیکی و تجربی هابز در شکل دهی نظریه های سیاسی و روان شناسی، اجتماعی، هر دو سهم قابل توجهی در تحول اندیشه غرب دارند. این مطالعه به درک عمیق تر تفاوت ها و شباهت های این دو نگرش اساسی کمک می کند و چشم اندازی جامع از تاثیرات فلسفی آنان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

دکارت ، هابز ، فلسفه ذهن ، دوگانه انگاری ، مادی گرایی ، ماهیت