زن به مثابه رمزگشای هستی خوانشی هرمنوتیکی از اسطوره های ایران و فلسفه ملاصدرا

در این پژوهش تلاش شده است با اشاره به تطبیق جایگاه زنان اسطوره ای ایران باستان و رویکرد هرمنوتیک در فلسفه ملاصدرا به مبانی هستی شناسی زن پرداخته شود. مقاله با روش توصیفی - تحلیلی و باتکیه بر منابع، فلسفی، اسطوره شناختی و تفسیری، سعی دارد تاویلی چندلایه از زن به عنوان «متن» هستی ارائه دهد. اما چگونه میتوان برای تفسیر و رمزگشایی از نمادهای اسطوره ای ایران جایگاه زن را به عنوان رمزگشای هستی از نظر فلسفی تبیین نمود؟ در آثار تطبیقی از فلسفه ملاصدرا و تاویل مفهوم وحدت وجود برای فهم معنای کیهانی زن در اساطیر ایران به مثابه موجودی رمزی، نه تنها حامل زندگی و آفرینش در اسطوره هاست بلکه در حکمت متعالیه نیز ظرفیت تعالی به مرتبه عقل فعال را داراست. با بررسی تاویلی هستی شناسی زن در منظومه فکری ملاصدرا در اصالت وجود، حرکت جوهری، غایت مندی موجودات با تبیین، نفس عقل زن در مقام نقش فعالی در فهم جهان و مراتب وجود ایفای نقش می کند. اهمیت این تحقیق در روشن ساختن پیوندهای موجود میان فلسفه اسلامی و اسطوره شناسی ایران و چگونگی تحلیل جایگاه زن در این بستر است. هدف پژوهش بررسی فلسفه ملاصدرا در زمینه «وحدت وجود» و چگونگی ارتباط آن با اساطیر ایران و به ویژه جایگاه زن در این اساطیر است.

کلیدواژه ها:

زن ، اسطوره شناسی ، فلسفه ملاصدرا ، رمزگشایی هستی ، هرمنوتیک ، تشکیک وجود