زیست اخلاق اسلامی و نقش فضای سبز شهری در تربیت کودک در خانواده های پرجمعیت مناطق کم برخوردار (مروری بر رویکردهای تربیتی محیطی و دینی در طراحی فضای سبز

در عصر حاضر با گسترش شهرنشینی و کاهش ارتباط انسان با طبیعت تربیت نسل جدید در محیط های خشک و بی روح شهری با چالش هایی جدی مواجه شده است. این مسئله در محله های کم برخوردار که خانواده های پرجمعیت ساکن اند، نمود بیشتری دارد؛ جایی که نه فضای کافی برای بازی کودک وجود دارد نه محیطی برای آرامش روانی مادران. در چنین شرایطی، بازگشت به مفاهیم دینی و زیست اخلاق اسلامی می تواند راهکاری نو برای بهبود محیط زندگی و تربیت فرزند ارائه دهد. آموزه های اسلامی، طبیعت را نشانه ای از عظمت خداوند می دانند و انسان را به حفظ تعادل، پاکی و همزیستی با زمین دعوت می کنند. از سوی دیگر، کودک در تماس با طبیعت ارزش هایی چون احترام، مسئولیت پذیری و آرامش درونی را بهتر می آموزد. این تحقیق تلاشی است برای پاسخ به این سوال: چگونه می توان با الهام از زیست اخلاق اسلامی، فضاهای سبز شهری را به ابزاری تربیتی برای خانواده های پرجمعیت در مناطق کم برخوردار تبدیل کرد؟

کلیدواژه ها:

زیست اخلاق ، اسلامی ، فضای سبز شهری ، تربیت کودک ، خانواده های پرجمعیت ، مناطق کم برخوردار