وقتی آموزش دیجیتال می شود؛ تحلیل کاربست فناوری اطلاعات در کلاس درس

تحول بنیادین در پارادایم های آموزشی قرن بیست ویکم، بیش از هر زمان دیگری، بر ادغام و کاربست موثر فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) در فرایندهای یاددهی-یادگیری تاکید دارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-پژوهشی، به بررسی عمیق ابعاد مختلف کاربست فناوری اطلاعات در محیط کلاس درس می پردازد. هدف اصلی، فراتر رفتن از توصیف صرف ابزارهای فناورانه و تمرکز بر تاثیرات کیفی، چالش های پیاده سازی، و ضرورت بازتعریف نقش معلم و دانش آموز در این اکوسیستم نوین است. نتایج نشان می دهند که کاربست موفقیت آمیز فاوا منوط به انطباق صرفا سخت افزاری نیست، بلکه نیازمند بازنگری در طراحی آموزشی (Instructional Design)، توسعه سواد دیجیتال معلمان، و ایجاد محیط های یادگیری منعطف (Blended و Flipped) است که یادگیری شخصی سازی شده را ممکن می سازد. چالش هایی چون شکاف دیجیتال، مقاومت فرهنگی در برابر تغییر، و مسئله اعتبار سنجی آموخته ها در فضای مجازی، نیازمند راهبردهای سیاستی جامع و پژوهش های کاربردی مداوم هستند. این تحقیق با ارائه یک چارچوب مفهومی منسجم، به تبیین چگونگی تبدیل فناوری از یک ابزار کمکی به یک کاتالیزور اصلی در ارتقاء کیفیت یادگیری می پردازد.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، آموزش دیجیتال ، کاربست فناوری در کلاس درس ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحول آموزشی ، سواد دیجیتال