مطالعه تطبیقی حکمرانی گردشگری روستایی پایدار در ژاپن و ایران

در دنیای امروز مفهوم توسعه پایدار در حوزه گردشگری به یکی از اولویت های مهم تبدیل شده است، به ویژه در مناطق روستایی که حفاظت از منابع طبیعی و فرهنگی در کنار توانمندسازی جوامع محلی اهمیت فراوان دارد. نقش گردشگری روستایی در توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مناطق بی تردید غیرقابل انکار است. طی دهه های اخیر گردشگری روستایی به عنوان یکی از شاخه های کلیدی توسعه منطقه ای مورد توجه قرار گرفته است. این نوع گردشگری نه تنها فرصت هایی برای درآمدزایی و ایجاد اشتغال برای ساکنان محلی فراهم می آورد بلکه می تواند پاسخی موثر به حفظ میراث فرهنگی و طبیعی این مناطق باشد. با این حال بهره برداری صحیح و پایدار از پتانسیل های گردشگری روستایی نیازمند حکمرانی موثر، بهبود کیفیت خدمات و ترویج توسعه پایدار در مناطق روستایی است. در این راستا مقاله حاضر با رویکردی تطبیقی، به بررسی مفهوم حکمرانی گردشگری روستایی و ارتباط آن با توسعه پایدار می پردازد. در ادامه، ابعاد مختلف موضوع گردشگری روستایی بررسی می شود و سپس مقایسه ای میان دو نمونه روستاهای گردشگری در کشور ژاپن و ایران انجام می گیرد؛ تا بر اساس یافته ها پیشنهادهای عملی و راهکارهای موثر توسعه پایدار و حکمرانی بهتر در این حوزه ارائه شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، حکمرانی ، پایداری روستا ، مطالعه تطبیقی