کاربرد فناوری های نوظهور در توسعه گردشگری روستایی

مناطق روستایی با توجه به جذابیت های اجتماعی - فرهنگی و محیط طبیعی منحصر به فرد خود پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری دارند. توسعه گردشگری می تواند باعث توانمندسازی جامعه محلی، تنوع بخشی به منابع درآمدی و بهبود استاندارد زندگی در مناطق روستایی شود. در کنار مزیت ها و فرصت های مهم گردشگری، این فعالیت طی دهه های اخیر با آسیب هایی مانند اثرات محیط زیستی، توزیع نابرابر دستاوردهای اقتصادی، توجه کمتر به جوامع محلی و ارزش های فرهنگی همراه بوده است. یک زمینه جدید برای کاهش آسیب ها، بهینه سازی و افزایش بهره وری فعالیت های گردشگری استفاده از فناوری های نوظهور است. به همین سبب هدف مطالعه حاضر تحلیل و بررسی کاربرد فناوری های نوظهور در گردشگری روستایی می باشد. این پژوهش دارای اهداف کاربردی و بر اساس روش توصیفی - تحلیلی است. گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. بر اساس یافته های پژوهش مهمترین فناوری های نوظهور که قابلیت استفاده و ایجاد تحول در فعالیت های گردشگری روستایی را دارند شامل؛ هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، دوقلوی دیجیتال، اینترنت اشیا، بلاک چین، محاسبات ابری، متاورس، داده های بزرگ، یادگیری ماشین و یادگیری عمیق است. این فناوری ها که عمدتا مکمل یکدیگر برای ارائه خدمات هستند در فعالیت های مختلف مانند تورهای مجازی، رزرو اقامتگاه و اماکن تفریحی، دستیار مجازی برای مهمان، ارائه خدمات شخصی سازی شده به گردشگران، ارائه نقشه های موقعیت یاب بصری، ترجمه متنی و صوتی زبان های محلی، ترجمه تابلوها و منوهای مختلف، اطلاع رسانی مناسب ترین قیمت ها به مشتریان و به طور کلی برای بهبود تجربه مسافر کاربرد دارند. گرچه این فناوری ها با چالش حریم خصوصی و امنیت داده ها، ضعف در زیرساخت ها و آگاهی کم روستاییان روبرو هستند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوظهور ، توسعه گردشگری ، گردشگری روستایی ، توسعه روستایی