شناسایی ابعاد و مولفه های کلیدی ژئومارکتینگ در اقامتگاه های بومگردی مناطق روستایی ایران

ژئومارکتینگ به عنوان یکی از رویکردهای نوین در بازاریابی مکان محور با بهره گیری از سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تحلیل داده های مکانی توانسته است نقش برجسته ای در توسعه استراتژی های بازاریابی در صنایع مختلف به ویژه صنعت گردشگری ایفا کند. در این راستا اقامتگاه های بومگردی روستایی به عنوان یکی از مولفه های اصلی زیر ساختی گردشگری روستایی نیازمند بازنگری در شیوه های بازاریابی و برنامه ریزی خود بر اساس شاخص های مکانی هستند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد و مولفه های کلیدی ژئومارکتینگ در اقامتگاه های بومگردی مناطق روستایی ایران انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای نظام مند مقالات علمی مرتبط با بازاریابی و گردشگری روستایی بوده و از طریق کدگذاری مفاهیم و تحلیل فراوانی، آنها تلاش شده تا مهم ترین مولفه های ژئومارکتینگ استخراج و اولویت بندی شوند. یافته های پژوهش نشان دهنده این موضوع است که مولفه هایی نظیر فاصله تا خدمات حمل و نقل عمومی، فاصله از جاذبه های اصلی گردشگری، قیمت، امکانات اقامتی و رتبه بندی در پلتفرم های آنلاین از بالاترین فراوانی در منابع علمی برخوردار بوده و در تجربه و رضایت گردشگران نقش مهمی ایفا می کنند. بر اساس تحلیل های انجام شده این مولفه ها در قالب استراتژی های کلاسیک ژئومارکتینگ نظیر آمیخته بازاریابی، بخش بندی بازار و تحلیل عرضه و تقاضای گردشگری طبقه بندی شدند. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که استفاده از ابزارهای ژئومارکتینگ می تواند بستری مناسب برای تصمیم گیری های هوشمندانه در حوزه بازاریابی اقامتگاه های روستایی فراهم آورد، همچنین تحلیل های مکان محور موجب بهینه سازی استراتژی های بازاریابی و افزایش رقابت پذیری این کسب و کارها خواهد شد. در نهایت، یافته ها می توانند راهگشای مدیران گردشگری و سیاست گذاران برای بهره برداری موثرتر از منابع مکانی، توسعه زیرساخت ها و بهبود عملکرد اقامتگاه های بوم گردی در مناطق روستایی باشند. این مطالعه زمینه ای برای تحقیقات کاربردی آینده در راستای ارتقاء کارایی بازاریابی مکانی و توسعه پایدار گردشگری روستایی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، ژئومارکتینگ ، اقامتگاه های بومگردی ، گردشگری روستایی