بررسی رابطه توانمندی اکوتوریستی و امکانات گردشگری روستاهای شهرستان صومعه سرا

گردشگری روستایی گرایشی نوین در صنعت گردشگری است که در برگیرنده گستره وسیعی از گونه های مختلف گردشگری طبیعی، فرهنگی، بومی، دهکده ای و کشاورزی می باشد. روستاهای استان گیلان با داشتن سواحل زیبا و جاذبه های طبیعی و اکوتوریسمی می توانند در جهت توسعه اقتصادی منطقه نقش موثری داشته باشند. شهرستان صومعه سرا با برخورداری از شرایط آب و هوایی و جاذبه های فرهنگی، طبیعی و اکوتوریستی گسترش آداب و رسوم محلی این توانمندی را دارد تا با شناسایی و ارزیابی جایگاه های اکوتوریسم و شناسایی نقاط قوت و ضعف توسعه این شهرستان از دل تهدیدهای موجود فرصت هایی را فراهم کند که موجب توسعه پایدار منطقه شود. هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه توانمندی اکوتوریستی و امکانات گردشگری در روستاهای شهرستان صومعه سرا می باشد. جامعه آماری ۱۰۰۰ نفر از گردشگرانی است که در سال ۱۴۰۰ وارد این شهرستان شده اند. تحقیق حاضر از لحاظ روش توصیفی-تحلیلی است. نتایج نشان داد که رابطه معنی داری بین امکانات گردشگری و اکوتوریسم و همچنین رابطه معنی داری بین اطلاع رسانی مناسب و تحقق افزایش طبیعت گردی وجود دارد. در پایان نقاط قوت و ضعف گردشگری روستاهای شهرستان صومعه سرا مورد آزمون قرار گرفت که نقاط قوت شامل داشتن چشم اندازهای طبیعی همچون جاذبه های طبیعی و اکوتوریستی، وجود جاذبه های تاریخی و فرهنگی و مهمان نواز بودن مردم شهرستان و نقاط ضعف آن را کمبود امکانات فراغتی، کمبود راهنمایان گردشگری، عدم اطلاع رسانی نسبت به مکان های دیدنی و آلوده بودن تالاب و جنگل بیان کرده اند.

کلیدواژه ها:

امکانات گردشگری ، توانمندی اکوتوریستی ، نقاط قوت و ضعف ، روستاهای شهرستان صومعه سرا