گردشگری روایتی با تاکید بر روایتگری محلی در توسعه گردشگری روستایی

این پژوهش با هدف بررسی نقش روایتگری محلی در توسعه گردشگری روستایی اجتماع محور انجام شده است. با توجه به ظرفیتهای فرهنگی و هویتی روستاها و در پاسخ به نیاز فزاینده گردشگران به تجربه های اصیل و معنادار، این مطالعه تلاش دارد با بهره گیری از تحلیل سوات SWOT، نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای روایتگری محلی را در بستر گردشگری روستایی تبیین کند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای بوده است. یافته ها نشان می دهد که روایت های بومی همچون افسانه ها، آیین ها و خاطرات محلی نقشی کلیدی در ارتقاء تجربه گردشگری، حفظ میراث فرهنگی و توانمندسازی جامعه محلی دارند. در عین حال چالش هایی چون نبود آموزش حرفه ای، ضعف زیرساختی و خطر تحریف روایت ها نیز وجود دارد. از سوی دیگر فرصت هایی مانند گسترش رسانه های دیجیتال، گرایش جهانی به گردشگری فرهنگی و حمایت نهادهای میراثی می تواند بستر مناسبی برای توسعه این رویکرد فراهم آورد. در نهایت با برنامه ریزی مناسب، آموزش بومی، تقویت زیرساخت ها و حفظ اصالت فرهنگی می توان زمینه ساز توسعه پایدار گردشگری روایتی در روستاهای ایران شد.

کلیدواژه ها:

روایتگری محلی ، گردشگری روایتی ، توسعه اجتماع محور ، روستاهای کم برخوردار ، میراث فرهنگی ناملموس