شناسایی موانع گردشگری روستایی در ایران

اقتصادهای روستایی به شدت به کشاورزی وابسته هستند و در نتیجه تنوع شغلی محدودی دارند و طی چند دهه اخیر، اقتصاد روستایی بسیاری از کشورها روند نزولی را نشان می دهد بنابراین توجه به مناطق روستایی در برنامه ریزی توسعه ملی بسیار مهم است. مناطق روستایی دارای پتانسیل های مختلفی مانند مناطق سرسبز و بکر، آب و هوای تمیز، رودخانه ها، جنگل ها و... است که باعث علاقه مندی افراد شهری به مناطق روستایی جهت گردشگری می باشد لذا یکی از راهکارهای رفع مشکلات مناطق روستایی توسعه گردشگری روستایی می باشد ولی گردشگری روستایی با مشکلات و موانع مختلفی مواجه بوده و در نتیجه گردشگری روستایی آنچنان که باید توسعه پیدا نکرده است. برای توسعه گردشگری روستایی ابتدا باید مشکلات و موانع آن شناسایی شود. لذا تحقیق حاضر به دنبال شناسایی موانع گردشگری روستایی در ایران بود. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات مروری اسناد و کتابخانه ای بود. نتایج بررسی ها نشان داد که موانع توسعه گردشگری روستایی را در چهار عامل موانع برنامه ریزی، موانع سیاست گذاری و برنامه ریزی، موانع زیرساختی، موانع اقتصادی، موانع فرهنگی آموزشی دسته بندی شد. البته بسیاری از مشکلات با یکدیگر مرتبط بوده و با رفع یک مشکل برخی مشکلات دیگر رفع می شوند. به عنوان مثال با ارائه تسهیلات مناسب و ارائه مجوزهای لازم مشکلات اقامتی رفاهی و بهداشتی مناطق روستایی را می توان کاهش داد. با توسعه گردشگری روستایی می توان باعث افزایش درآمد و تنوع معیشتی روستاییان، کاهش مهاجرت جوانان به مناطق شهری و افزایش تعامل و انتقال فرهنگ روستایی به گردشگران شد.

کلیدواژه ها:

موانع اقتصادی ، گردشگران ، زیر ساخت ، برنامه ریزی