حس مکان و رفتار حفاظتی در مناطق گردشگری طبیعی: مورد مطالعه بخش شهیون

هدف مطالعه حاضر بررسی حس مکان و رفتار حفاظتی در مناطق گردشگری طبیعی بخش شهیون در شهرستان دزفول بود. این تحقیق با توجه به نوع هدف کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها از نوع تحقیقات پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش سرپرستان خانوارهای پنج روستای نمونه گردشگری بخش شهیون در شهرستان دزفول بود که جمعا ۱۵۲ نفر بوده اند. از این میان ۱۰۸ سرپرست خانوار به شیوه نمونه گیری تصادفی با انتساب متناسب به عنوان نمونه انتخاب شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که متغیرهای رفاه اجتماعی، دیدگاه گروه مرجع، نگرش های زیست محیطی، ارزش های معنوی و مذهبی، دسترسی به اطلاعات توانایی تبیین ۳۳/۷ درصد از واریانس متغیر تعهد به مکان را دارا می باشند. همچنین نتایج حاصل از آزمون مقایسه های میانگین ها نشان داد که بین میانگین های رفتار در سطوح تعلق به مکان و دلبستگی به مکان با میانگین های رفتار در گروه تعهد به مکان تفاوت معنی داری وجود دارد. با بررسی میانگین های سه گروه مشخص شد که افرادی که از نظر حس مکان در سطح تعهد به مکان هستند، میانگین رفتار حفاظتی بیشتری دارند. فزون بر این متغیرهای مستقل دسترسی به امکانات و تعهد به مکان توانایی تبیین ۲۴ درصد از واریانس متغیر رفتار حفاظتی را دارا می باشند.

کلیدواژه ها:

حس مکان ، تعلق به مکان ، دلبستگی به مکان ، تعهد به مکان ، رفتار حفاظتی