تبین نقش نهادهای محلی در توسعه گردشگری اجتماع محور

گردشگری روستایی اجتماع محور به عنوان یک راهبرد کلیدی در کشورهای در حال توسعه مانند ایران بر مشارکت فعال جوامع محلی و نهادهای مرتبط برای دستیابی به توسعه پایدار تاکید دارد برهیمن اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی و ارزیابی تاثیر و نقش نهادهای محلی بر گردشگری روستایی اجتماع محور می باشد. رویکرد پژوهش حاضر، کیفی همچنین از منظر هدف کاربردی و ماهیت پژوهش توصیفی- تحلیلی می باشد. به منظور جمع آوری اطلاعات نیز از روش کتابخانه ای استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر این موضوع است. نقش نهادهای محلی در توسعه گردشگری اجتماع محور یکی از عوامل کلیدی و موثر بر پایداری و موفقیت برنامه های گردشگری در سطح محلی است. نهادهای محلی، شامل شوراهای محلی، سازمان های مردم نهاد و گروه های بومی نقش واسطه و هماهنگ کننده بین جامعه محلی و بخش های دولتی، خصوصی و غیرانتفاعی را ایفا می کنند. این نهادها با بهره گیری از شناخت عمیق نسبت به نیازها و ظرفیت های منطقه، در طراحی و اجرای برنامه های گردشگری مشارکتی نقشی فعال دارند و می توانند موجب افزایش رضایت گردشگران و ارتقاء کیفیت خدمات شوند. در فرآیند توسعه گردشگری اجتماع محور نهادهای محلی باید هماهنگی میان ذینفعان مختلف را برقرار و اعتمادسازی بین جامعه و مراجع تصمیم گیری را تقویت کنند، آموزش، توانمندسازی و مشارکت فعال جوامع محلی در این فرآیند سبب افزایش احساس مالکیت و دلبستگی آن ها به پروژه های گردشگری می شود و منجر به حفاظت بهتر از میراث فرهنگی، محیط زیست و هویت بومی می گردد همچنین به منظور رونق گردشگری اجتماع محور نیازمند مدیریت نهادی محلی (دهیاری و شورا) در روستا است و بدون حضور این نهاد به عنوان نقش واسط بین دولت و جامعه محلی عملا توسعه این نوع گردشگری بسیار مشکل و غیرممکن می باشد.

کلیدواژه ها:

گردشگری اجتماع محور ، مشارکت ، نهاد محلی ، دهیار ، شورا