گردشگری روستایی و امنیت غذایی: فرصت یا تهدید؟

امنیت غذایی به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار و شاخصی کلیدی در سلامت، جوامع در سال های اخیر با چالش هایی چون تغییرات اقلیمی بحران، آب، مهاجرت روستاییان و کاهش تولیدات کشاورزی روبه رو شده است. در این میان، گردشگری روستایی به عنوان یکی از ظرفیت های مغفول مانده، توسعه می تواند در تنوع بخشی به معیشت، افزایش درآمد، کاهش فقر، ارتقای تاب آوری خانوارهای روستایی و در نتیجه بهبود امنیت غذایی موثر باشد. پژوهش حاضر با مرور نظام مند مطالعات ملی و بین المللی پیوند میان امنیت غذایی و توسعه گردشگری روستایی را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهند که ادغام هدفمند کشاورزی و گردشگری به ویژه در قالب گردشگری کشاورزی (Agri-tourism)، ضمن ارتقای بهره وری منابع موجب کاهش ضایعات غذایی، ترویج مصرف پایدار و توانمندسازی اقتصادی جوامع روستایی می شود. همچنین شواهد موردی از ایران و سایر کشورها نشان می دهد که تحقق این اهداف مستلزم برنامه ریزی جامع، حمایت نهادی، آموزش جوامع محلی، بهره گیری از فناوری های نوین و مشارکت ذینفعان است. در نهایت توسعه یکپارچه و پایدار گردشگری روستایی ظرفیتی ارزشمند برای ارتقای امنیت غذایی و بازسازی ساختار اقتصادی - اجتماعی روستاها فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، امنیت غذایی ، توسعه پایدار ، معیشت روستایی ، منابع طبیعی