بررسی ژئومورفولوژی و توانسنجی پدیده گلفشان تنگ در توسعه ژئوتوریسم منطقه کنارک

ژئوتوریسم به عنوان شاخه ای از گردشگری بر جاذبه های زمین شناختی با ارزش های فرهنگی، تاریخی، مذهبی و اکولوژیکی تمرکز دارد و می تواند نقش مهمی در توسعه گردشگری پایدار ایفا کند. یکی از این پدیده های طبیعی، چشمه گلفشان تنگ واقع در شهرستان کنارک است که به دلیل ویژگی های مورفولوژیکی متغیر و ترکیب ذرات ریز رس و سیلت جاذبه ای منحصر به فرد محسوب می شود. هدف این مقاله ارزیابی توان ژئوتوریسم این گلفشان و امکان توسعه آن با تاکید بر چهار شاخص اصلی شامل کیفیت بصری، خواص درمانی، جنبه های ماجراجویانه و ظرفیت تحقیقاتی است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و با هدف کاربردی انجام شده است. داده ها با استفاده از روش های میدانی و اسنادی گردآوری و برای ارزش گذاری شاخص ها از پرسشنامه ای با مشارکت ۳۰ متخصص استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر کارشناسان حوزه های مختلف و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ تایید گردید. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و استفاده از آزمون t تک نمونه ای انجام شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص کیفیت بصری در میان سایر متغیرها، از مطلوبیت بیشتری برخوردار است و گلفشان تنگ از منظر پاسخ دهندگان در زمره جاذبه های مطلوب قرار دارد. همچنین ارزیابی شاخص مدیریت گردشگری شامل خدمات، زیربنایی، بهداشت، امنیت، مشارکت مردمی و سازمانی، اشتغال و درآمد بیانگر وجود پتانسیل های مثبت در منطقه است. در مجموع منطقه دارای ظرفیت مناسبی برای توسعه ژئوتوریسم پایدار است و پیشنهاد می شود با تقویت زیرساخت ها و مدیریت جامع از این ظرفیت ها در راستای رونق اقتصادی و حفظ منابع طبیعی بهره برداری شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، ژئوتوریسم ، گلفشان تنگ ، کنارک