توسعه گردشگری روستایی و درآمدزایی تجربه های جهانی، مقایسه با ایران و راهبردهای سیاست گذاری برای توسعه پایدار

گردشگری روستایی به عنوان راهبردی محوری برای توسعه پایدار با ایجاد درآمد، اشتغال و حفظ هویت فرهنگی، به احیای مناطق روستایی کمک می کند. این مطالعه مروری تجربه های هفت کشور ایتالیا، ترکیه، هند، برزیل، چین، اسپانیا و آفریقای جنوبی را در توسعه گردشگری روستایی بررسی کرده و با مقایسه این تجربیات با پتانسیل های ایران راهکارهایی برای توسعه این صنعت ارائه می دهد. با استفاده از تحلیل اسنادی و منابع کتابخانه ای مشخص شد که هر کشور با توجه به ویژگی های فرهنگی، طبیعی و اقتصادی خود مدل های متنوعی مانند گردشگری کشاورزی، اکوتوریسم و گردشگری فرهنگی را پیاده سازی کرده است. چالش هایی مانند کمبود زیرساخت، تخریب زیست محیطی و ضعف بازاریابی جهانی در همه کشورها مشاهده می شود. مقایسه با ایران نشان می دهد که این کشور با پتانسیل های فراوان در جاذبه های طبیعی و فرهنگی نیاز به تقویت زیرساخت ها، آموزش جوامع محلی و بازاریابی دیجیتال دارد. پیشنهادهای سیاستی شامل ایجاد شبکه اقامتگاه های بوم گردی، توسعه برنامه های آموزشی، تدوین قوانین زیست محیطی، و بهره گیری از فناوری های نوین است که می توانند به توسعه پایدار گردشگری روستایی در ایران کمک کنند.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، توسعه پایدار ، درآمدزایی ، اکوتوریسم ، سیاست گذاری