تحلیل تطبیقی سیاستهای گردشگری روستایی در کشورهای با سطوح متفاوت توسعه یافتگی

در این پژوهش با بررسی سیاستهای کشورهای با سطوح متفاوت توسعه یافتگی مانند ژاپن، عربستان و پرو که در زمینه گردشگری روستایی و روستاهای جهانی گردشگری به موفقیت دست یافتند از تحلیل، آمار طرحها، پروژه ها و برنامه های آتی آنها می توان دریافت که دستاوردهای حاصل از این فعالیت به اندازه ای برای این کشورها قابل توجه بوده است که همواره در حال برنامه ریزی و سیاست گذاری در این زمینه هستند. دستاوردهای اقتصادی حاصل از این فعالیت ها هنگامی که با دستاوردهای فرهنگی، اجتماعی و حفاظت زیست محیطی همراه می شود علاوه بر افزایش تولید ناخالص داخلی کشورها حفظ و احیای تنوع زیستی، حفظ و ترویج فرهنگ و توانمندسازی جامعه محلی می انجامد. پژوهش حاضر نشان می دهد که این کشورها با اتخاذ رویکردهای متفاوت به موفقیت های قابل توجهی در این زمینه دست یافته اند. ژاپن از طریق سیاست گذاری منعطف و تلفیق عناصر فرهنگی - طبیعی، عربستان با سرمایه گذاری کلان در پروژه های فرهنگی - میراثی و یکپارچه سازی نهادی و پرو با توسعه توانمندسازی جوامع محلی و جذب سرمایه های خارجی، الگوهای متمایزی اتخاذ کرده اند. نقطه اشتراک این تجارب تاکید بر پایداری زیست محیطی - فرهنگی و تعادل بین توسعه اقتصادی و اصالت محلی است. با این حال چالش هایی مانند کاهش جمعیت روستایی (ژاپن)، وابستگی به سرمایه گذاری دولتی (عربستان) و فقر ساختاری (پرو) نشان دهنده ضرورت طراحی راهبردهای بومی شده است. بر اساس یافته ها ترکیب انعطاف پذیری قانونی، مشارکت جامعه محلی و جذب سرمایه گذاری ها برای توسعه گردشگری روستایی کشورها کارآمد است.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، روستاهای جهانی گردشگری ، تحلیل تطبیقی ، سیاست گردشگری