طراحی الگوی تحول تاب آورانه گردشگری روستایی در بستر تغییرات اقلیمی و مهاجرت معکوس مطالعه ای داده بنیاد در مناطق نیمه کوهستانی غرب ایران

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی تحول تاب آورانه گردشگری روستایی در بستر تغییرات اقلیمی و مهاجرت معکوس: مطالعه ای داده بنیاد در مناطق نیمه کوهستانی غرب ایران انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی مدیران ارشد سازمان گردشگری؛ بازاریابان گردشگری، مشاوران در این حوزه و خبرگان دانشگاهی در سه استان غربی کرمانشاه، کردستان و ایلام بود که به روش نمونه گیری هدفمند غیر احتمالی تعداد ۱۷ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از گراندد تئوری انجام شد. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق استفاده شد و تحلیل داده ها با روش کدگذاری باز و محوری انجام گرفت. مصاحبه ها تا اشباع داده ها ادامه یافتند و سپس با استفاده از نرم افزار ۲۰۲۲ MAXQDA تحلیل شدند. این پژوهش به شناسایی عوامل موثر بر تحول تاب آورانه گردشگری روستایی در بستر تغییرات اقلیمی و مهاجرت معکوس می پردازد. نتایج نشان می دهند که عوامل علی شامل شفافیت و توضیح پذیری، آموزش و آگاهی بخشی، انطباق اخلاقی و جلوگیری از سوگیری، تعریف نقش ها و اهداف مشترک، تعاملات انسانی و ماشینی؛ عوامل زمینه ای همچون ظرفیت های گردشگری روستایی، تقویت مشارکت و ظرفیت های محلی؛ عوامل مداخله گر محدودیت های زیرساختی، آسیب های فرهنگی و زیست محیطی، چالش های مدیریت و هماهنگی و مقاومت اجتماعی است. راهبردها شامل بهره گیری از فناوری و بازاریابی نوین، آموزش و توسعه ظرفیت ها، توسعه بازار و اقتصاد محلی شناخته می شوند. در نهایت پیامدهای این فرایند شامل رضایت و توسعه گردشگری پایدار، توسعه پایدار گردشگری می باشد. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای توسعه پایدار گردشگری روستایی با حفظ فرهنگ و محیط زیست فراهم کند.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، تاب آور ، تغییرات اقلیمی ، مهاجرت معکوس