گردشگری کشاورزی؛ مدلی در راستای توسعه اقتصادی پایدار در کشاورزی و فقرزدایی در مناطق روستایی

گردشگری کشاورزی به دنبال مشارکت و دخالت مسئولانه گردشگران در فعالیت های کشاورزی است که حاصل آن ایجاد فرصت های شغلی، افزایش سود کشاورزی، بهبود کیفیت زندگی کشاورز، آگاهی مصرف کنندگان از خواص محصولات محلی و ارتقاء سلامت جامعه، حفظ آیین و سنن محلی، حفاظت زیستگاه های طبیعی و بوم زیست ها، کاهش آلودگی کشاورزی و توسعه زیرساخت و رو ساخت ها در جوامع روستایی است. کشاورزان می توانند با ایجاد شرایط جهت گردشگری و توزیع گردشگران در فضای باز مزرعه و ایجاد فرصت آموزش به گردشگران علاقه مند به یادگیری کشاورزی را به صورت عملی و کاربردی انجام داده و فعالیت اقتصادی خود را گسترده تر سازند. آنان می توانند شرایطی را در مزرعه خود فراهم کنند تا برای گردشگران اقامت، شبانه پذیری با صبحانه، غذا دادن به دام های اهلی برای افراد به ویژه کودکان، اسب سواری و تعامل مستقیم گردشگران با مزرعه و بسیاری از فعالیت های کشاورزی به وجود آید. به همین دلیل گردشگری کشاورزی به عنوان یک رویکرد نوین در توسعه پایدار اقتصادی در بخش کشاورزی مطرح شده است. لذا این مطالعه با استفاده از روش کتابخانه ای و بررسی متون و مقالات تخصصی به بررسی گردشگری کشاورزی به عنوان یک الگو برای توسعه اقتصادی پایدار در کشاورزی و فقرزدایی در مناطق روستایی می پردازد.

کلیدواژه ها:

گردشگری کشاورزی ، کشاورزی ، فقر زدایی ، مناطق روستایی