تاثیر آموزه های فقهی و حقوقی بر میزان اثر بخشی قانون مداری دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش مکمل آموزه های فقه اسلامی و مبانی حقوقی رسمی در شکل دهی به قانون مداری پایدار دانش آموزان می پردازد. با توجه به اینکه آموزش صرف قوانین منجر به تعهد ظاهری می شود، تحقیق استدلال می کند که تلفیق این دو حوزه برای ایجاد تعهد درونی ضروری است. مبانی فقهی نظیر وجوب اطاعت و امر به معروف بعد تکلیفی و ارزشی قانون مداری را تقویت کرده و آن را به یک وظیفه دینی تبدیل می کند. در مقابل، مبانی حقوقی نظیر نظریه قرارداد اجتماعی و سلسله مراتب قوانین چارچوب اجرایی مصادیق عینی و ضمانت های اجتماعی الزام را ارائه می دهند. تحلیل تطبیقی نشان می دهد که بزرگ ترین نقطه هم افزایی این دو نظام هدف مشترک حفظ نظم و عدالت است. در نهایت پیشنهاد می شود با طراحی برنامه درسی تلفیقی و استفاده از روش های فعال این دو بعد درونی سازی شده تا دانش آموزان قانون را نه صرفا به دلیل ترس از مجازات بلکه به دلیل اعتقاد به ضرورت نظم و عدالت، رعایت کنند.

کلیدواژه ها:

قانون مداری دانش آموزان ، تلفیق فقه و حقوق ، مبانی نظری فقهی و حقوقی ، درونی سازی تعهد ، نظم و عدالت