بررسی مصادیق افساد فی الارض و تحقق آن از طریق نشر اکاذیب

افساد فی الارض یکی از جرایم حدی است که در قانون جدید مجازات اسلامی در ماده ی ۲۸۶ مجازات اعدام را برای مرتکب آن در نظر گرفته است. دوگانگی یا وحدت جرم محاربه و افساد فی الارض و شرایط تحقق آنها، یکی از مباحث بسیار مهم فقه جزایی است. در برخی از متون فقهی و نیز در مواد قانون قدیم مجازات اسلامی به تبعیت از آیات قرآن کریم این دو عنوان را در کنار هم ذکر کرده اند به گونه ای که این آیات القاء کننده ی این معناست که این دو عنوان یک جرم واحد به شمار می روند در مقابل برخی از فقها در ضمن بحث از جرائمی نظیر، احراق و تخریب نشر اکاذیب دایر کردن مراکز فساد و فحشاء و... متعرض عنوان افساد شده و مرتکبان اعمال مزبور را به عنوان مفسد فی الارض مستحق مجازات قتل دانسته اند و در قانون جدید مجازات اسلامی، افساد فی الارض را به عنوان جرم مستقلی از محاربه تلقی کرده اند و مصادیق مختلفی برای تحقق آن احصاء نموده اند نوشته ی پیش رو با مفروض دانستن دو عنوان محاربه و افساد فی الارض به تبیین معنای افساد و مفسد فی الارض و تحقق آن از طریق مصادیقی چون نشر اکاذیب می پردازد.

کلیدواژه ها:

محاربه ، افساد فی الارض ، مفسد فی الارض ، نشر اکاذیب