بررسی رابطه سبک های یادگیری با سبک های شخصیت و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه

این مطالعه با هدف بررسی رابطه سبک های یادگیری با سبک های شخصیت و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شده است. روش مطالعه از دو منظر قابل بررسی است که از منظر شیوه اجراء در حیطه پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی پیش بین قرار دارد و از نظر هدف کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری این مطالعه کلیه دانش آموزان پسر و دختر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه بوده است که شامل ۷۴۱۰ نفر بودند و از میان آنها تعداد ۳۶۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود در حوزه جمع آوری اطلاعات پژوهش از دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده گردید. در بخش میدانی برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش، از پرسشنامه های سبک های یادگیری کلب (۱۹۸۵) و پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو (۲۰۰۱) استفاده شد و نیز معدل ملاک سنجش پیشرفت تحصیلی قرار گرفت. سپس برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از نرم افزار آماری SPSS۲۷ استفاده گردید. نتایج مطالعه نشان داد بین سبک های یادگیری با سبک های شخصیت در دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه ارتباط وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر کرمانشاه ارتباط وجود دارد. نتایج دیگر نشان داد از نظر گرایش به سبک های شخصیتی بین دانش آموزان دختر و پسر تفاوت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد از نظر گرایش به سبک های یادگیری بین دانش آموزان دختر و پسر تفاوت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، سبک های شخصیت ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، متوسطه دوم