تاثیر مواجهه با هنر دیجیتال تعاملی بر بازسازی شناختی در افراد با استرس مزمن یک مطالعه تجربی

استرس مزمن یک وضعیت شایع سلامت روان است که با فعال سازی طولانی مدت محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) و افزایش کورتیزول همراه بوده و به مشکلات شناختی، عاطفی و جسمانی منجر می شود. بازسازی شناختی به عنوان مولفه ی کلیدی درمان شناختی-رفتاری (CBT) به افراد کمک می کند تا الگوهای فکری منفی مانند نشخوار فکری و فاجعه سازی را اصلاح کنند. با این حال، محدودیت های درمان های سنتی مانند دسترسی محدود و مقاومت فرهنگی نیاز به مداخلات نوین را برجسته می کند. هنر دیجیتال تعاملی، با استفاده از فناوری های دیجیتال برای ایجاد تجربه های بصری و تعاملی، به عنوان ابزاری برای بهبود سلامت روان شناخته شده است. مطالعه ی تجربی با طراحی کارآزمایی کنترل شده تصادفی (RCT) تاثیر مواجهه با هنر دیجیتال تعاملی را بر بازسازی شناختی و کاهش استرس در ۱۵۰ فرد با استرس مزمن سنجیده شده با (PSS) بررسی کرد. شرکت کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: مداخله تعاملی، مداخله غیر تعاملی و کنترل. مداخله شامل ۸ جلسه ی ۴۰ دقیقه ای بود. نتایج نشان داد که گروه تعاملی بهبود معنی داری در بازسازی شناختی (SMD = ۰.۸۵، p < ۰.۰۰۱) و کاهش استرس (SMD = ۰.۷۲، p < ۰.۰۰۱) داشت. تحلیل کیفی، افزایش ذهن آگاهی و خودکارآمدی را تایید کرد. محدودیت ها شامل نمونه ی کوچک و پیگیری کوتاه بود. این مطالعه پیشنهاد می کند هنر دیجیتال تعاملی به عنوان مکمل CBT استفاده شود. تحقیقات آینده بر اثرات بلندمدت تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

هنر دیجیتال تعاملی ، بازسازی شناختی ، استرس مزمن ، درمان شناختی رفتاری ، ذهن آگاهی ، خودکارآمدی ، مداخله تجربی ، سلامت روان