تاثیر طراحی فضای کارگاهی هنرستان بر اشتیاق تحصیلی هنرجویان

تحلیل روابط میان کالبد معماری و روانشناسی یادگیری نشان می دهد که فضای کارگاهی هنرستان، نقشی فراتر از یک بستر کالبدی داشته و به عنوان محرکی فعال بر اشتیاق تحصیلی هنرجویان اثر می گذارد. در این میان، متغیر «انعطاف پذیری فضا» با فراهم آوردن امکان چیدمان های متنوع، حس عاملیت را در هنرجو تقویت کرده و اشتیاق شناختی او را برای حل مسائل فنی ارتقا می دهد. همچنین مولفه هایی نظیر «نورپردازی طبیعی» و شفافیت بصری با کاهش خستگی ذهنی و ایجاد اتمسفری پویا، اشتیاق عاطفی و پیوند روانی هنرجو با محیط یادگیری را مستحکم می کنند. از سوی دیگر کنترل متغیرهای مخل محیطی مانند آلودگی صوتی و ناهنجاری های ارگونومیک پیش شرط بروز اشتیاق رفتاری و غوطه وری در فعالیت های عملی است. یافته های حاصل از سنتز ادبیات پژوهش حاکی از آن است که طراحی هوشمندانه کارگاه بر پایه اصول روانشناسی محیطی، از طریق ایجاد «حس تعلق به مکان» و تثبیت «هویت حرفه ای»، انگیزه درونی هنرجویان را برای تداوم یادگیری مهارتی افزایش می دهد. در نهایت برآیند روابط متغیرها تایید می کند که تبدیل کارگاه ها به محیط های منعطف و شفاف نه تنها فرآیند انتقال دانش فنی را تسهیل می کند بلکه با ارتقای کیفیت زیست تحصیلی، منجر به کاهش فرسودگی و افزایش ماندگاری هنرجویان در نظام آموزش مهارتی می گردد.

کلیدواژه ها:

طراحی فضای کارگاهی ، اشتیاق تحصیلی ، هنرجویان