نقش آموزش ابتدایی در سیاست های آموزشی و تاثیر آن بر توسعه ی بلندمدت اقتصادی کشورها

این مقاله به بررسی نقش حیاتی آموزش ابتدایی در سیاست های آموزشی و تاثیر بلندمدت آن بر توسعه پایدار اقتصادی کشورها می پردازد. بر اساس نظریه سرمایه انسانی این دوره زیربنای اصلی پرورش مهارت های شناختی و غیر شناختی است که مستقیما به افزایش بهره وری، نوآوری و توان رقابتی در اقتصادهای آینده منجر می شود. شواهد جهانی نرخ بازده اجتماعی بالای سرمایه گذاری در آموزش های پایه را تایید می کنند. با وجود دستاوردهای بالا در نرخ ثبت نام جهانی، یک بحران کیفیت و فقر یادگیری مشاهده می شود؛ درصد بالایی از کودکان پس از دوره ابتدایی فاقد شایستگی های پایه ای هستند. این امر ناشی از شکاف اجرای سیاست ها، تخصیص ناکارآمد بودجه و نابرابری های شدید در دسترسی به معلم متخصص و منابع باکیفیت است. نتایج نشان می دهد که ناکامی در رفع این بحران ظرفیت کشورها برای رشد پایدار را به شدت تضعیف می کند. تحلیل عناصر کلیدی سیاست گذاری شامل تامین مالی پایدار، تضمین کیفیت و عدالت آموزشی می تواند مسیر تحقق عملی و کامل نقش آموزش ابتدایی به عنوان موتور محرک توسعه اقتصادی کشورها را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، سیاست های آموزشی ، توسعه ی بلندمدت اقتصادی کشورها