ارزیابی اثرات زیست محیطی خطوط انتقال گاز سکوها و میادین گازی در ایران

گاز طبیعی به عنوان یکی از مهمترین منابع انرژی کشور، ایران نقش حیاتی در توسعه اقتصادی، صنعتی و اجتماعی دارد. توسعه میادین گازی، سکوهای استخراج و خطوط انتقال نیازمند فعالیت های گسترده عمرانی، حفاری و زیرساختی است که می تواند اثرات قابل توجهی بر محیط زیست وارد کند. این پژوهش با هدف ارزیابی اثرات زیست محیطی پروژه های خطوط انتقال گاز، سکوها و میادین گازی در ایران انجام شده و تلاش دارد با بهره گیری از چارچوب ارزیابی اثرات زیست محیطی (EIA) به شناسایی، تحلیل و اولویت بندی پیامدهای زیست محیطی این پروژه ها بپردازد. در این راستا از روش های ماتریسی و چندمعیاره مانند ماتریس لئوپولد و مدل AHP استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که مهمترین اثرات منفی شامل آلودگی هوا و خاک، از بین رفتن پوشش گیاهی، نشت گازهای گلخانه ای به ویژه متان، آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی، و تاثیر بر زیست بوم های ساحلی و دریایی است. در پایان، راهکارهای مدیریتی، فنی و پایش زیست محیطی برای کاهش این اثرات ارائه می شود تا اجرای این پروژه ها در مسیر توسعه پایدار انرژی کشور قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی اثرات زیست محیطی ، خطوط انتقال گاز ، سکوهای گازی ، میادین گازی ، توسعه پایدار ، پارس جنوبی