بررسی تاثیر جایگزینی سیمان با پوزولانهای طبیعی و مصنوعی بر مقاومت فشاری و کششی بتن

با توجه به رشد سریع صنعت ساخت و ساز و پیامدهای زیست محیطی ناشی از تولید سیمان پرتلند یافتن جایگزین هایی برای بخشی از سیمان مصرفی به یک ضرورت تبدیل شده است. پوزولان ها اعم از طبیعی و مصنوعی به عنوان مواد سیلیسی یا آلومینوسیلیاتی که خود به تنهایی ارزش چسبندگی ندارند اما در مجاورت رطوبت با آهک آزاد شده از هیدراسیون سیمان واکنش داده و تشکیل ترکیبات سیمانی پایدار می دهند، گزینه ای ایده آل محسوب می شوند. این پژوهش به بررسی تاثیر جایگزینی درصدهای مختلفی از سیمان با پوزولان های طبیعی مانند خاکستر بادی (متاکائولن) و مصنوعی (مانند دوده سیلیس، خاکستر پوسته برنج) بر دو شاخص کلیدی مقاومت فشاری و کششی بتن می پردازد. نتایج حاصل از مطالعات مرور تجربی نشان می دهد که استفاده از این مواد می تواند منجر به بهبود قابل توجهی در مقاومت فشاری و کششی بتن در سنین بالاتر به ویژه پس از ۲۸ روز شود. با این حال میزان این بهبود به عواملی همچون نوع پوزولان، درصد جایگزینی، نرمی ذرات، شرایط عمل آوری و نسبت آب به سیمان بستگی دارد. به طور کلی جایگزینی بهینه (معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ درصد) می تواند ضمن کاهش مصرف سیمان و اثرات زیست محیطی خواص مکانیکی و دوام بتن را نیز ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

بتن ، پوزولان های طبیعی ، پوزولان های مصنوعی ، مقاومت فشاری ، مقاومت کششی ، جایگزینی سیمان ، توسعه پایدار