بررسی نشست پی های گسترده بر روی خاک های رسی نرم: روش های پیش بینی، تحلیل و راهکارهای بهسازی

خاک های رسی نرم به دلیل داشتن مقاومت برشی، کم تراکم پذیری بالا و نفوذپذیری پایین چالش های عمده ای در پروژه های ژئوتکنیکی ایجاد می کنند. پی های گسترده از جمله متداول ترین انواع شالوده ها برای انتقال بار سازه های سنگین به این نوع خاک ها هستند. با این حال، پیش بینی دقیق میزان و نرخ نشست این پی ها به دلیل رفتار پیچیده خاک رس نرم همواره یکی از دغدغه های اصلی مهندسان بوده است. این مقاله به بررسی جامع پدیده نشست در پی های گسترده واقع بر روی خاک های رسی نرم می پردازد. در این راستا مکانیزم های مختلف نشست شامل نشست فوری، نشست تحکیم و نشست ثانویه مورد بحث قرار گرفته اند. روش های متداول پیش بینی نشست از جمله روش های مبتنی بر آزمایش تحکیم (Oedometer) و روش های عددی مانند المان محدود معرفی و مقایسه شده اند. همچنین یک مطالعه موردی عددی با استفاده از نرم افزار PLAXIS ۲D بر روی یک پی گسترده مدلسازی شده و نتایج آن با روش های تحلیلی مقایسه گردیده است. در نهایت راهکارهای مختلف بهسازی خاک از جمله پیش تحکیمی (Preloading)، استفاده از زهکش های عمودی (PVD) و بهسازی شیمیایی به عنوان راه حل هایی برای کاهش نشست و تسریع در تحکیم ارائه شده اند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که ترکیب روش های تحلیلی و عددی با در نظر گرفتن شرایط واقعی خاک، می تواند به پیش بینی دقیق تری از نشست منجر شود و انتخاب راهکار بهینه بهسازی مستلزم انجام تحلیل هزینه فایده دقیق است.

کلیدواژه ها:

پی گسترده ، خاک رسی ، نرم ، نشست ، تحکیم ، المان محدود ، بهسازی خاک