ارائه چارچوبی یکپارچه برای مدیریت پسماندهای ساختمانی و بازیافت آنها به منظور دستیابی به اهداف ساخت و ساز سبز

صنعت ساخت و ساز به عنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان پسماند در جهان شناخته می شود. مدیریت ناکارآمد پسماندهای ساختمانی و تخریبی (C&D) منجر به آلودگی محیط زیست، تخریب چشم اندازها و هدررفت منابع ارزشمند می گردد. از این رو، حرکت به سمت ساخت و ساز سبز که بر پایه بهره وری منابع و کاهش آثار منفی بر محیط زیست است، امری ضروری به نظر می رسد. این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب نظام مند برای مدیریت بهینه پسماندهای ساختمانی و حداکثرسازی نرخ بازیافت آنها تدوین شده است. روش تحقیق این مطالعه ترکیبی از مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی استانداردها و تجربیات موفق بین المللی است. چارچوب پیشنهادی در پنج محور اصلی (۱) ارزیابی و برنامه ریزی قبل از اجرا، (۲) تفکیک در محل و جمع آوری، (۳) پردازش و بازیافت، (۴) بازارسازی و مصرف مجدد مصالح بازیافتی، و (۵) پایش، گزارش دهی و بهبود مستمر طراحی شده است. این چارچوب بر مشارکت کلیه ذینفعان زنجیره ارزش از طراح و پیمانکار تا دولت و مصرف کننده نهایی تاکید دارد. یافته ها نشان می دهد که اجرای این چارچوب نه تنها منجر به کاهش ۵۰ تا ۷۰ درصدی پسماند ارسالی به landfills می شود بلکه از طریق صرفه جویی در هزینه خرید مصالح نو و فروش مصالح بازیافتی، توجیه اقتصادی نیز خواهد داشت. در نهایت این مقاله راهکارهای عملی برای اجرایی سازی چارچوب در بستر مقررات ملی ساختمان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند ، ساختمانی ، ساخت و ساز سبز ، بازیافت ، چارچوب یکپارچه ، اقتصاد چرخشی ، مصالح بازیافتی