بررسی دوام دالهای بتنی در شرایط محیطی خورنده مکانیزمهای تخریب و راهکارهای بهبود

دالهای بتنی به عنوان یکی از پرکاربردترین المانهای سازه ای در پروژه های عمرانی در معرض تنش های محیطی مختلفی قرار دارند که می تواند منجر به کاهش دوام و عمر خدمت دهی آنها شود. در محیط های خورنده نظیر مناطق ساحلی، صنعتی و جاده های نمکی عوامل مهاجم نظیر یون کلرید، سولفات ها و دی اکسید کربن موجب تسریع فرآیندهای تخریب بتن و فولاد مسلح می شوند. این مقاله به بررسی سیستماتیک مکانیزم های تخریب دالهای بتنی در شرایط محیطی خورنده، عوامل موثر بر نفوذپذیری و راهکارهای بهبود دوام از طریق اصلاح ترکیبات بتن، روش های ساخت و پوشش های محافظ می پردازد. بر اساس مرور منابع، استفاده از مواد افزودنی مانند دوده سیلیس، خاکستر بادی، سیمان های نانوذرات همراه با کنترل دقیق تراکم و عمل آوری می تواند مقاومت در برابر نفوذ عوامل خورنده را به طور چشمگیری افزایش دهد. همچنین، روش های نوین نظیر بتن های خود تراکم و الیاف دار نیز به عنوان گزینه های موثر معرفی شده اند. این پژوهش با جمع بندی آخرین دستاوردهای علمی راهنمایی برای طراحی پایدار دالهای بتنی در محیط های خورنده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

دال بتنی ، دوام ، بتن ، خوردگی ، یون کلرید ، محیط خورنده ، بهبود دوام