تحلیل منظر شهری خیابان های اصلی و تاثیر آن بر حس مکان و رضایتمندی شهروندان

منظر شهری به عنوان پوسته کالبدی و تجلیگاه فرهنگ و هویت شهر نقشی تعیین کننده در کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند. خیابان های اصلی به عنوان شریان های حیاتی و مهم ترین عرصه های عمومی شهر بیشترین تعامل روزمره شهروندان با محیط شهری را شکل می دهند. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر ابعاد مختلف منظر شهری خیابان های اصلی (شامل ابعاد کالبدی، عملکردی، ادراکی، معنایی و اجتماعی-فرهنگی) بر تقویت حس مکان و در نهایت افزایش رضایتمندی شهروندان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد کتابخانه ای و مرور سیستماتیک پژوهش های پیشین است. یافته ها حاکی از آن است که عواملی همچون خوانایی و نفوذپذیری، تنوع فعالیتی و کاربری های زمین، کیفیت مبلمان و نورپردازی، حضور هنرهای عمومی و نمادها و همچنین پویایی های اجتماعی در خیابان به طور مستقیم بر شکل گیری حس تعلق، هویت، وابستگی و درک معنایی شهروندان از فضا تاثیر می گذارند. تقویت این حس مکان به نوبه خود احساس امنیت، غرور، آسایش و رضایتمندی کلی از زندگی شهری را به همراه دارد. این مقاله نتیجه می گیرد که برنامه ریزی و طراحی آگاهانه منظر خیابان های اصلی نه به عنوان یک پروژه صرفا کالبدی، بلکه به عنوان یک راهبرد کلان برای ارتقای سرمایه اجتماعی و روانشناختی شهر ضرورتی انکارناپذیر در مدیریت شهری معاصر است.

کلیدواژه ها:

منظر شهری ، خیابان اصلی ، حس مکان ، رضایتمندی شهروندی ، عرصه عمومی ، طراحی شهری