نحوه ایجاد رغبت دانش آموزان با والدین به امور نماز یا قرآنی

هدف پژوهش حاضر بررسی نحوه ایجاد رغبت دانش آموزان به امور نماز و فعالیت های قرآنی با تاکید بر نقش والدین بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و در آن، مقالات و پژوهش های داخلی مرتبط با تربیت دینی، نماز، فعالیت های قرآنی و نقش خانواده و مدرسه به صورت هدفمند مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی رفتاری والدین، فضای عاطفی خانواده، هماهنگی میان خانه و مدرسه، و توجه به نیازهای روان شناختی دانش آموزان، از مهم ترین عوامل موثر در ایجاد رغبت درونی نسبت به نماز و قرآن هستند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که رویکردهای مبتنی بر اجبار یا تاکید صرف بر جنبه تکلیفی، تاثیر پایداری بر نگرش دینی دانش آموزان ندارند. در مقابل، تجربه های عاطفی مثبت، گفت وگو و الگودهی عملی، زمینه درونی سازی ارزش های دینی را فراهم می سازد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که موفقیت برنامه های ترویج نماز و فعالیت های قرآنی، مستلزم مشارکت آگاهانه والدین و تعامل موثر میان خانواده و مدرسه است و بدون این هماهنگی، دستیابی به رغبت پایدار در دانش آموزان دشوار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

رغبت دینی ، نماز ، فعالیت های قرآنی ، والدین