ارزیابی اثربخشی رویکرد آموزش همگام در ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان مقطع متوسطه در مقایسه با روش های سنتی

تحولات سریع تکنولوژیک و تغییر نیازهای یادگیرندگان، نظام های آموزش معلمان را به سمت رویکردهای نوین و انعطاف پذیر سوق داده است. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی رویکرد آموزش همگام (Just-in-Time Learning) در مقایسه با روش های سنتی (سخنرانی و کارگاه های دوره ای) در دوره های آموزش معلمان بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان دوره متوسطه شهر تهران بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی یک ترم از رویکرد آموزش همگام (دسترسی به منابع دیجیتال در لحظه نیاز و پشتیبانی آنلاین) بهره مند شدند، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی آموزش دیدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شایستگی حرفه ای معلمان و آزمون عملکردی بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش همگام تاثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی، انطباق پذیری و کاربرد دانش در کلاس درس معلمان دارد (P < ۰.۰۱). یافته ها نشان می دهد که آموزش همگام با کاهش شکاف میان یادگیری و کاربرد، می تواند جایگزین مناسبی برای روش های سنتی در آموزش معلمان باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش همگام ، آموزش معلمان ، یادگیری مادام العمر ، روش های سنتی ، شایستگی حرفه ای ، توسعه حرفه ای.