تحلیل راهبردهای ارزیابی و تاثیر عمیق آن بر یادگیری پایدار دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل روش های ارزیابی مستمر و شناخت تاثیرات چندبعدی آن بر فرآیند یادگیری دانش آموزان است. با تغییر پارادایم های آموزشی از سنتی به دانش محور، ارزیابی مستمر به عنوان ابزاری کلیدی برای بازخورد دادن و هدایت فرآیند یاددهی-یادگیری شناخته می شود. این پژوهش با بهره گیری از روش مروری-توصیفی، به واکاوی مبانی نظری و یافته های تجربی پیشین پرداخته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که پیاده سازی صحیح ارزیابی مستمر، منجر به افزایش سطح درک مفاهیم، کاهش اضطراب امتحانات نهایی و ارتقای خودنظم دهی دانش آموزان می شود. همچنین، این روش معلمان را قادر می سازد تا شکاف های یادگیری را به موقع شناسایی کرده و با تدوین مداخلات آموزشی دقیق تر، کیفیت آموزش را ارتقا دهند. در نهایت، مقاله به ارائه راهکارهایی برای غلبه بر موانع اجرایی و فرهنگ سازی جهت نهادینه سازی این رویکرد در مدارس پرداخته است.

کلیدواژه ها:

: ارزیابی مستمر ، یادگیری پایدار ، بازخورد آموزشی ، ارزشیابی تکوینی ، خودنظم دهی