استفاده از داستان سرایی در تدریس مفاهیم

داستان سرایی به عنوان یکی از روش های نوین تدریس، جایگاه ویژه ای در بهبود فرایند یاددهی یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش یافته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش و کارکرد داستان سرایی در تدریس مفاهیم آموزشی و تحلیل تاثیر آن بر یادگیری معنادار، انگیزش و تعامل آموزشی دانش آموزان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی با رویکرد کیفی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی مرتبط با آموزش و داستان سرایی آموزشی گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند.یافته های پژوهش نشان می دهد استفاده از داستان سرایی موجب می شود مفاهیم آموزشی از حالت انتزاعی خارج شده و در قالب موقعیت های معنادار و قابل فهم ارائه شوند. این امر به درک عمیق تر مفاهیم و افزایش ماندگاری یادگیری کمک می کند. همچنین داستان سرایی نقش موثری در افزایش انگیزش یادگیری و ایجاد نگرش مثبت نسبت به درس دارد و دانش آموزان را به مشارکت فعال در کلاس درس ترغیب می سازد. نتایج همچنین بیانگر آن است که داستان سرایی می تواند به تقویت مهارت های شناختی، تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان کمک کرده و تعامل مثبت میان معلم و دانش آموز را بهبود بخشد.در مجموع، پژوهش حاضر نشان می دهد داستان سرایی به عنوان روشی خلاقانه و اثربخش، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت تدریس مفاهیم آموزشی داشته و استفاده هدفمند از آن می تواند زمینه ساز یادگیری معنادار و پایدار در کلاس درس شود.واژگان کلیدی: داستان سرایی آموزشی، روش های تدریس، یادگیری معنادار، انگیزش یادگیری، تعامل آموزشی