نقش هم افزای معاون پرورشی و مربی بهداشت در ارتقای سلامت روان و اجتماعی دانش آموزان

سلامت روان و اجتماعی دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های بنیادین رشد همه جانبه انسانی، در سال های اخیر به یکی از دغدغه های اصلی نظام های آموزشی تبدیل شده است. مدرسه به مثابه مهم ترین نهاد تربیتی پس از خانواده، نقش تعیین کننده ای در شکل دهی به رفتارها، نگرش ها، مهارت های اجتماعی و وضعیت روانی دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، معاون پرورشی و مربی بهداشت به عنوان دو رکن کلیدی نظام تربیتی و حمایتی مدرسه، مسئولیت مستقیمی در طراحی، اجرا و نظارت بر برنامه های ارتقای سلامت روان و اجتماعی دارند. تعامل سازنده و هم افزای این دو نقش می تواند بستری فراهم آورد که در آن آموزش، تربیت، مراقبت روانی و بهداشت فردی و اجتماعی به صورت یکپارچه دنبال شود. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به تبیین نقش هم افزای معاون پرورشی و مربی بهداشت در ارتقای سلامت روان و اجتماعی دانش آموزان می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف این همکاری، از پیشگیری اولیه آسیب ها تا مداخلات حمایتی و توانمندسازی روانی–اجتماعی را بررسی کند. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که هماهنگی میان برنامه های پرورشی و بهداشتی مدرسه می تواند به کاهش مشکلات رفتاری، افزایش احساس تعلق، تقویت مهارت های زندگی، ارتقای خودمراقبتی و بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان منجر شود. این مقاله با تاکید بر رویکرد تلفیقی سلامت محور، می کوشد چارچوبی نظری برای تقویت همکاری بین معاون پرورشی و مربی بهداشت ارائه دهد و بر ضرورت بازتعریف نقش های تربیتی و حمایتی در مدرسه تاکید کند.واژگان کلیدیسلامت روان، سلامت اجتماعی، معاون پرورشی، مربی بهداشت