تحلیل تاثیر بازی محور کردن آموزش بر رشد مهارت های اجتماعی و افزایش مشارکت کلاسی

تحول در نظام های آموزشی معاصر، به ویژه در چارچوب مدارس فراگیر، نیازمند به کارگیری راهبردهایی است که بتوانند هم زمان بر رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان تاثیر بگذارند. یکی از این راهبردها، استفاده از بازی وارسازی به عنوان روشی تعاملی، انگیزشی و خلاقانه در فرآیند آموزش است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش بازی وارسازی در تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش میزان مشارکت کلاسی دانش آموزان در محیط مدرسه فراگیر است. پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی در مدارس ابتدایی اجرا شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، مشاوران آموزشی و والدین جمع آوری گردید. یافته ها نشان دادند که استفاده هدفمند از عناصر بازی مانند امتیازدهی، رقابت سالم، نشان ها و چالش های گروهی موجب افزایش انگیزش اجتماعی، مشارکت داوطلبانه، اعتماد به نفس، روحیه همکاری و ارتباط موثر میان دانش آموزان شده است. همچنین بازی وارسازی باعث کاهش انزوا، اضطراب اجتماعی و تقویت حس تعلق دانش آموزان با نیازهای ویژه به جمع کلاسی گردید. در نهایت، پژوهش بر ضرورت طراحی چارچوب های بومی شده بازی وار در مدارس ایرانی با توجه به تنوع فرهنگی و نیازهای ویژه دانش آموزان تاکید می ورزد.کلمات کلیدی: بازی وارسازی، مهارت های اجتماعی، مشارکت کلاسی، مدرسه فراگیر، آموزش تعاملی، دانش آموزان با نیازهای ویژه،