تجربه های معلمان در پرورش فکر انتقادی دانش آموزان

پرورش تفکر انتقادی در نظام آموزشی ایران با وجود تاکید در اسناد کلان، در عمل با شکاف عمیقی بین اهداف نظری و تجربیات روزمره معلمان مواجه است. این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین تجربیات معلمان در فرآیند پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی بود و داده ها از طریق مرور سیستماتیک منابع فارسی معتبر در پایگاه های علمی ایرانی جمع آوری گردید. یافته ها نشان داد تجربیات معلمان حول چهار محور اصلی شکل می گیرد: نقش الگویی معلمان در نمایش زنده تفکر انتقادی، طراحی فعالیت های چالشی فراتر از حفظ، فرهنگ سازی کلاسی مبتنی بر احترام به نظر متفاوت، و مواجهه با محدودیت های ساختاری از جمله فشار زمانی و عدم تطابق ارزشیابی ها. همچنین شکاف قابل توجهی بین باورهای نظری معلمان و عملکرد عملی آنان در کلاس مشاهده شد. نتایج حاکی از آن است که تلاش های معلمان برای پرورش تفکر انتقادی عمدتا خودجوش و پراکنده بوده و نیازمند حمایت های ساختاری نظام مند از طریق بازنگری در ارزشیابی ها، آموزش های تخصصی ضمن خدمت و طراحی راهبردهای عملیاتی است تا این مهارت حیاتی در کلاس های درس ایران جایگاه واقعی خود را یابد.واژگان کلیدی: تفکر انتقادی، تجربیات معلمان، پرورش تفکر، کلاس درس، آموزش ابتدایی