آموزش مهارت های زندگی با رویکرد یادگیری فعال در مدارس

آموزش مهارت های زندگی یکی از مهم ترین اهداف تربیت دانش آموزان برای مواجهه موفق با چالش های فردی و اجتماعی است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یادگیری فعال بر توسعه مهارت های زندگی در مدارس انجام شد. روش پژوهش ترکیبی و تلفیقی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده مشارکتی و دفتر یادگیری روزانه جمع آوری شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم مدارس شهر تهران بود که نمونه ای هدفمند و خوشه ای از آن ها انتخاب شد. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی با رویکرد یادگیری فعال باعث افزایش مهارت های حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات و مهارت های ارتباطی دانش آموزان شده است. همچنین، مشارکت فعال در فعالیت های گروهی و پروژه های عملی موجب ارتقای اعتماد به نفس، خودکارآمدی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان گردید. محدودیت های پژوهش شامل تفاوت های فردی دانش آموزان، محدودیت زمانی و منابع و آمادگی متفاوت معلمان بود که می تواند بر نتایج تاثیرگذار باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از روش های یادگیری فعال در مدارس می تواند راهکاری موثر برای ارتقای مهارت های زندگی دانش آموزان باشد و نیازمند توجه ویژه به آموزش معلمان، طراحی فعالیت های انعطاف پذیر و فراهم کردن فرصت های عملی برای دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، یادگیری فعال ، آموزش مشارکتی ، توسعه مهارت های اجتماعی ، اعتماد به نفس ، حل مسئله ، مدیریت هیجانات