مطالعه تاثیر حمایت عاطفی والدین بر خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حمایت عاطفی والدین بر خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان انجام شده است. حمایت عاطفی والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیط خانواده، نقش اساسی در رشد هیجانی، شناختی و تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند و می تواند با ایجاد احساس امنیت روانی، پذیرش و ارزشمندی، زمینه تقویت باورهای فرد نسبت به توانایی های تحصیلی خود را فراهم سازد. خودکارآمدی تحصیلی به عنوان عامل تعیین کننده در میزان تلاش، پشتکار و موفقیت تحصیلی دانش آموزان، و تاب آوری روانی به عنوان توانایی سازگاری موثر با فشارها، ناکامی ها و چالش های آموزشی، از متغیرهای کلیدی در سلامت روان و عملکرد تحصیلی محسوب می شوند. در این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی–همبستگی، رابطه بین حمایت عاطفی والدین با خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری روانی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که حمایت عاطفی والدین رابطه ای مثبت و معنادار با هر دو متغیر خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری روانی دارد، به گونه ای که افزایش سطح همدلی، تشویق و درک عاطفی والدین موجب ارتقای اعتماد به توانمندی های تحصیلی و افزایش توان مقابله دانش آموزان با فشارهای روانی و تحصیلی می شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت نقش خانواده در ارتقای سلامت روان، پایداری هیجانی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان تاکید داشته و می تواند مبنایی علمی برای طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات خانواده محور در نظام آموزشی باشد.لغت:حمایت عاطفی والدین، خودکارآمدی تحصیلی، تاب آوری روانی، دانش آموزان، سلامت روان، موفقیت تحصیلی