مدل سازی معادله ساختاری تاثیر شایستگی های تدریس بر اثربخشی آموزش در دوره ابتدایی

ضرورت آموزش به صورت یک امر طبیعی درآمده است. پیشرفت و توسعه سازمانها و موسسات درگرو ارتقای سطح دانش، مهارت، رفتار و بینش منابع انسانی است. برهمین اساس، اکثر سازمانها دوره های آموزش موجود در داخل یا خارج از کشور برای کارکنان خود برگزار می کنند و اجرای هر دوره متضمن سرمایه گذاری هنگفت است لذا آگاهی از میزان اثربخشی دوره های آموزشی و بازدهی حاصل از آنها برای مدیران بسیار بااهمیت است .پژوهش حاضر باهدف بررسی تدریس اثربخش بر اساس تجارب حرفه ای معلمان مقطع ابتدایی و ارتباط آن با تدریس خود-ارزیابی آنان در سال تحصیلی۹۹-۱۳۹۸ انجام گرفته است.روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی پیرسون و جامعه آماری شامل منتخبی از معلمان مقطع ابتدایی با استفاده از نمونه گیری طبقه ای نسبی و بر اساس جدول مورگان،۱۴۴ نفر به عنوان نمونه آماری جهت مطالعه انتخاب و پرسشنامه های پژوهش بین آن ها توزیع گردید.ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسش نامه محقق ساخته تدریس اثربخش و پرسش نامه تدریس خود-ارزشیابی که بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت تدوین شده بود. پایایی این ابزارهابر اساس محاسبه ضریب آلفای کرونباخ، برای پرسش نامه تدریس اثربخش ۷۶% و پرسش نامه تدریس خود-ارزشیابی ۸۵%به دست آمد. داده های تحقیق پس از جمع آوری در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک راهه، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر) تحلیل شد. نتایج به دست آمده گویای آن است که معلمان مقطع ابتدایی به ترتیب در تدریس خود بیشتر به مولفه های حرفه ای، فنی و ارتباطی توجه می کنند و از طرف دیگر بین تدریس اثربخش و تدریس خود-ارزیابی از دیدگاه آنان رابطه وجود دارد. همچنین بین میزان توجه معلمان به هر یک از مولفه های تدریس اثربخش به تفکیک پایه های مقاطع ابتدایی تفاوت وجود دارد. همچنین سه مولفه حرفه ای، فنی و ارتباطی به ترتیب از بیشترین به کمترین، میزان توجه معلمان را به خود جلب کرده است.

کلیدواژه ها:

تدریس اثربخش ، ، خود - ارزیابی ، مهارت های فنی ، حرفه ای ، ارتباطی